Çarşamba, Nisan 12, 2006

umutsuzca

kuzenim çok hasta. son bir yılda çıktı hastalığı ortaya.beynini örümcek gibi saran o illet gün be gün aramızdan çekiyor onu. artık morfinlerle ağrılarını dindirebiliyorlar. hastalığını hep yeneceğini söyledi ama olmadı, artık bilincini de kaybetmiş durumda.

bir anne düşünebiliyormusunuz ki çevresindeki yakınlarına ve evlatlarına hep iyileşeceğim diyor ama o da illetin farkında, içindeki hastalığın ilerlediğinin de bilincinde. bizlere çok soğuklarda ölmemeliyim, çocuklarım başka şehirlerde, gelmeleri zor olur... diyor. ölüm döşeğinde bile evlatlarını düşünen fedakar bir anne. yıllarca yurt dışında kalmış, didinmiş, uğraşmış ve evlatlarına doyamadan, tam da onların sefalarını sürecekken........

zor çok zor ... o daha genç. yaşayacağı güzel günler varken.....

böyle durumlarda herşeyin ne kadar boş olduğunu düşünüyor insan. çalış, didid, uğraş sonra da ........... kapıyı çalsın. sen hiç bu ağrıları çekmeye layık değilsin ablam.... iyileşmen dileğiyle diyeceğim ama bir mucize olur mu ki......

9 yorum:

crystalsdreams dedi ki...

nolur olsun bi mucize...uyku tutmadı,blogunu gördüm tesadüfen..ve hiç ses etmeden de benim hayatımı paylaşan bir dostun blogu olduğunu farkettim sonra..
son postuna çok üzüldüm.
hayat isyan ettirecek kadar acı veriyo bazen..nolur mucize olsun,umut girsin kapıdan nolur..duam ve dileklerim sizinle.
sevgiler kraliçem:)

sardunya dedi ki...

Çok üzüldüm... Hiç yabancı gelmedi yazdıkların...:(((Lütfen Allahım lütfeeen.

derin iz dedi ki...

:( üzülüyorum, hayat amansız bir yarışta biz didininyoruz, insan rahata ereceği günü beklerken hastalıklarla uğraşmamalı Allah öncelikle onun ailesinin sonra biz yakınlarının yardımcısı olsun, sabırlar versin ama çok acıda çektirmesin, dinsin bütün acıları :(

Age35 dedi ki...

Canım,hepimiz onun için dua ediyor olacağız...Nasıl bir hastalık bu ve hala çaresi bulunamadı.Herbirimizin ailesinde var ve herbirimiz bunun bir gün kendimize ya da çok yakınımızdakilere olabileceğini düşünüp düşünüp korkuyoruz...

yalnızlar kraliçesi dedi ki...

sevgili cry. gerçekten de hayat bazen çok acımasız. duyarlılığınıza teşekkürler. allah kimseye vermesin.

sardunyam, allah duysun sesimizi.

her ailede, yakınlarda görülüyor ama yaş biraz daha genç olunca diğer organların iflas etmesi aşaması zor olduğundan çok ağrılı oluyor diye düşünüyorum sevgili age.

derin izim, herkese kolaylıklar diliyorum. çekilesi dert değil.

Aa! Deli mi ne? dedi ki...

Off ya dertli ve duygusal kraliçem olmuşsun sen.
Allahım inşallah bi mucize olur da sende herkese bunları yazar yazar sonrada "bakın şimdi aslan gibi"dersin canım benim yaaa:(((

yalnızlar kraliçesi dedi ki...

onu demem mümkün değil biyo. haftasonu ziyaret ettim, kimseyi tanımıyo, bitkisel hayatta. ona çok üzülüyorum çooookkkkk...

gençlik biterken dedi ki...

yazını ne zaman yazdın bilmiyorum ama hafta sonu berbattı. Onu umarsız bir bebek (bebek bile olamaz) gibi görmek mahverri beni. hiç kimse bu yaşananlara layık değil ama başımıza geliyor işte. ama ben çok üzgünümmmmmm......

gençlik biterken dedi ki...

ağlamak ağlamayı getirir derler,ama duramıyorum ki. Hiç aklımdan çıkmıyor görüntüsü.